يكي از دغدغه هاي مهندسين صنعت گرمايش و سرمايش و تهويه مطبوع كشور انتخاب بهينه تجهيزات مي باشد كه از آن جمله مي توان انتخاب  تجهيزات سرمايشي را نام برد.  متاسفانه بسياري از مهندسين اين صنعت براين باور هستند كه چيلر هاي جذبي با سوخت گاز طبيعي بهترين گزينه براي سيستم سرمايش مي باشد وبدون تجزيه و تحليل مصرف انرژي  سراغ اينگونه تجهيزات مي روند.اين نوع تفكر ناشي از ارزان بودن گاز طبيعي در كشور مي باشد در حالي كه اگر قانون هدفمند كردن يارانه ها ، كه يك امر بلامنازع است  و دير يازود  اجرا خواهد گرديد ، عملي شود به سادگي نمي توان از اين نوع چيلر ها استفاده نمود .در اين مقاله   چيلر هاي جذبي  با سوخت گاز طبیعی را با چيلر هاي برقي از ديدگاه مصرف انرژي  مقايسه مي نماييم . قيمت صادرات گاز طبيعي به ازاي هر مترمكعب معادل 1،500 تا 2،000  ريال مي باشد و قيمت تمام شده برق به ازاي هر كيلووات ساعت 800 تا 1،000 ريال است باتوجه به ضرايب عملكرد چيلرها هزینه انرژی به ازاي هر تن ساعت سرمايش توليد شده از برق 400 الي 450 ريال و به ازاي هر تن  ساعت سرمايش توليد شده با گاز طبيعي 500 الي 650 ريال خواهد شد.

چكيده

سرمايش تبخيري قدمت زيادي دارد. قبل از ورود سيستم‌هاي تهويه مطبوع، سرمايش تبخيري، متد موثري براي خنك كردن يك خانه به شمار مي‌رفت. در آب و هواي خشك، سرمايش تبخيري، همواره منسوب به كولر آبي است كه براي خنك كردن خانه‌ها به صورت ارزان قابل استفاده مي‌باشد.
اساس كار در كولرهاي آبي سرمايش تبخيري مستقيم است در اين فرايند رطوبت به هوا اضافه مي‌شود يك كولر آبي شامل بدنه ، فن ،درپوشها، پمپ گردش آب، مخزن آب، شير شناور، خطوط توزيع آب و موتور الكتريكي است. سيستم كار كولرهاي آبي بدين گونه است كه آب موجود در مخزن توسط پمپ آب بر روي درپوشها ريخته مي‌شود الكتروموتور توسط تسمه فن را به چرخش در مي‌آورد با چرخش فن هوا از فضاي بيرون به داخل محفظه كولر كشيده مي‌شود و با عبور از سطح پوشالهاي خيس، رطوبت هوا افزايش پيدا كرده و دماي آن نيز كاهش پيدا مي‌كند.
با توجه به توليد كولر آبي در داخل كشور و نيز استفاده از اين وسيله براي خنك كردن منازل يك وسيله خنك كننده ملي شناخته شده است و بيش از 70% اقليم جغرافيايي كشور به آن نياز دارد .